رستوران دوست داری یا کافی شاپ؟

رستوران کافی شاپ
دانلود اپلیکیشن
  • رستوران حوضخانه هزاردستان

  • آدرس: مشهد - خراسان رضوی - خیابان جنت – بین جنت ۴ و ۶
فرین از بچه های روزنامه آسیا با همسرش اومده بودن مشهد. قرار شد چهارشنبه شب به اتفاق بریم رستوران. از طرفی چون وقت کافی نداشتم و برای برگزاری همایش برندسازی آژانسهای مسافرتی با رضا مصطفایی و رضا بخارایی که از افراد معروف در حوزه توریست در مشهد هست جلسه داشتیم همه رو با هم یکی کردیم و به اتفاق رفتیم هتل آبان که بعد از خوردن بستنی بریم رستوران کریم. آخه اگه مشهد بری و رستوران پسران کریم رو نری نصف عمر که هیچ؛ تمام عمرت بر فناست.
فرین تو کتاب Lonely Planet از رستوران هزاردستان خونده بود و کلا تو مود این رستوران بود. چون شب اربعین بود فکر کردیم تعطیله ولی بعد از اینکه تماس گرفتیم گفتن که رستوران تا ساعت ۱۱ شب بازه. ما هم که مهمون نواز تصمیم گرفتیم که حرف فرین رو گوش بدیم و به جای پسران کریم بریم اونجا.
این رستوران پشت باغ ملی و وسط جنت بود که معمولا وقتی بچه بودیم لباس از اونجا می خریدیم. رسیدیم و بعد پارک خودرو ها رفتیم به سمت رستوران.در جریان باشید که جای پارک اونجاها به سختی گیر میاد.
راه پله رو رفتیم پایین و با یک صندوقچه پر هندونه مواجه شدیم. برام عجیب بود که ۲۰ سال تو مشهد زندگی کردم و مستر تیستر هم هستم و این رستوران رو تا حالا ندیده بودم. این رستوران سال ۱۳۷۳ راه افتاده و وقتی رفتیم تو گوشه هایی از فرهنگ و آداب ایرونی می دیدی داخلش. در سال ۱۳۸۲ با سازمان میراث فرهنگی و سازمان فرهنگی تبدیل شده به حوضخانه فرهنگی هنری. در سال ۱۳۸۶ هم کلی از آثار هنری و اشیا قدیمی رو جمع آوری کرده و کلا می بردت به سالهای سال قبل. بیش از ۱۰۰ شی قدیمی اونجا بود که ساعتها می تونستی از دیدنشون لذت ببری.
حوض سنگی پر از ماهیهای قرمز هم وسطش بود و رو دیواراش نقاشیهای شاهنامه فردوسی که توسط اساتیدی مثل مجتبی سلماسی, استاد ترابی, استاد زاهدی و... مزین شده بود. سر ستون ها هم پر بود از کتیبه های خطی از اشعار عمر خیام که با خط زیبای نستعلیق استاد قاسم دانشجوی نیشابوری نگاشته شده بود.
به محض رسیدن صاحب رستوران رضا بخارایی رو شناخت و سکویی که مخصوص مهمان های VIP بود رو بهمون دادن. صاحب رستوران خیلی خوش اخلاق بود و کلی مهمان نواز بود. برامون اول هندونه که مثل بستنی میوه ای به صورت اسکوپ بود برامون آوردن. در همین حین رضا بخارایی کلی این شب رو با جکهایی که با لهجه مشهدی می گفت زیباتر کرد.
سفره رو آوردن. به نظرم تنها اشکال این بود که سفره که پارچه سفید بود کلی کو توش بود و به نظرم باید رو این قسمت نظارت بیشتری کنن.
برای استارتر برانی بادمجون و نون تازه و ماست نعنا آوردن که خیلی چسبید و خیلی خوشمزه بود. برای غذاهای اصلی هم سعی کردیم از همه غذاها سفارش بدیم. قرمه گوشت خراسانی به نظرم بهترین غذا بود که با رشته ترکی و برنج و گوشت قرمه گوسفندی سرو می شد و خیلی لذیذ بود. نون سنگک زیر گوشت که دیگه نگو. گرونترین غذاشون بود و ۴۷۰۰۰ تومان قیمتش بود. هم چرب و هم خیلی خوشمزه بود.
حلیم بادمجون شیرازی هم حرف نداشت و خیلی خوشمزه بود. دیزی ماهیچه هم آوردن که به قدری داغ بود که قل قل می کرد وقتی آوردن. آب رو تیلیت کردیم و باید بگم یکی از بهترین آبگوشتایی بود که تا حالا خوردم. دیزی سنگی هم خوب بود ولی دیزی ماهیچه یه چیز دیگه بود. بعدش هم صاحب رستوران با زبردستی خاصی گوشت و نخود لوبیا رو برامون کوبید و تزیین خیلی خوشگلی کردش و داد بهمون تا بخوریم. فوق العاده بود.
در مجموع خیلی چسبید و قویا پیشنهاد می کنم که اگر مشهد می ری یه سری به این رستوران بزن و فضای دلنشینش استفاده کن. البته عکس برداری ممنوع هست. هزینه رو همسر مهربان فرین حساب کرد ولی قیمتا به این صورت بود:
دیزی ماهیچه ۲۵۰۰۰ تومان, دیزی سنگی ۲۲۰۰۰ تومان, قرمه خراسانی ۴۷۰۰۰ تومان, حلیم بادمجون ۲۲۰۰۰ تومان که حق سرویس ۱۵ درصد بهش اضافه می شد. نوشیدنی رو فراموش نکنم. دوغ فوق العاده خوش مزه...
چای تو قوریهای شاه عباسی سرو می شد و کلا حال و هوای خاصی داشت این رستوران.
  • رستوران هزاردستان
  • رستوران هزاردستان
  • رستوران هزاردستان
  • رستوران هزاردستان
  • رستوران هزاردستان
  • رستوران هزاردستان
  • رستوران هزاردستان
  • رستوران هزاردستان

نظــرات شما

    نظری ثبت نگردیده است!