رستوران دوست داری یا کافی شاپ؟

رستوران کافی شاپ
  • رستوران سیلوانا

  • آدرس: مشهد - خراسان رضوی - بلوار ملک آباد, رستوران سیلوانا
هر کی می ره رستوران, یه سری فاکتورها براش مهمه. دسته اول به غذا اهمیت می دن و کیفیتش. برای این دسته فضا خیلی مهم نیست اما دسته دوم به محیط رستوران اهمیت می دن و دوست دارن تو فضای خوشگل غذا بخورن و کیفیت غذا, اولویت بعدیشونه. دسته سومم که کلا دنبال پاتوق و جای خاص می گرده و دیدن آدمای خاص براش از همه چی مهمتره
 
اما اگر مشهدی ها رو بخوام تو این دسته بندی بذارم, قطعا مشهدیها جزو دسته اول هستن و فقط به غذا اهمیت می دن. واسه همینه که اگر رستوران های تاپ مشهد رو بخوایم اسم ببریم مثل معین درباری, ارم, راستگو, پسران کریم و ... هیچکدوم فضای خاصی ندارن و بعضا در رستوران ارم, موقعی که داری غذا می خوری افراد مثل پلنگ رو سرت وا می ایستن که هنوز غذا نخورده بپرن و میزتو بگیرن یا هنوز شروع نکرده یک نفر میاد بهت می گه که لطفا وقتی تموم شد ما جای شما رو می گیریم! و در حال خوردن باید سی چهل بار با طرف چش تو چش بشی!
 
اما چند وقتی بود که مدام از اینور اونور تعریف رستوران سیلوانا رو می شنیدم. عده ای تعریفشو می کردن و عده ای هم می گفتن که رستوران خیلی گرونیه. تا اینکه وقتی رفتم پیش آقا صابر, صاحب رستوران دامون بهم پیشنهاد اکید داد که برم رستوران سیلوانا. رستورانی که الان در بلوار ملک آباد و مکان سابق سنگ هوشیاره که مشهدیها یه جورایی خاطره دارن ازش و کلا نوستالوژیه!
 
شب به اتفاق میسیز و شادی(دختر عموی مستر) رفتیم رستوران. رستورانی که ورودی بسیار زیبایی داشت. البته قبلا از طرف مدیریت رستوران دعوت شده بودیم ولی مستر همیشه ترجیح میده بدون خبر بره تا بتونه عهدی رو که با هواداراش داره رو اجرا کنه. به محض ورود شناختنمون و هدایتمون کردن داخل. کلی با میسیز ذوق کرده بودیم و شاید منو یاد رستوران های لندن و نیویورک می انداخت. کلا دیزاینش فوق العاده بود و باید به مشهدیها تبریک گفت به خاطر داشتن چنین رستورانی. روی دیوارها هم به مناسبت روز مرد و پدر, سیبیل و عینک گذاشته بودن که کار خلاقانه ای بود. موزیک ها هم به قدری زیبا بودن که فضا رو کلا دوست داشتنی تر کرده بود.
 
نشستیم و منو روآقای مهدی شاعر آوردن. کارشون فوق العاده بود و حس خوبی به مشتری می داد با برخوردش. همزمان پسورد وای فای رو هم تو پاکت ازشون گرفتم. تو منو یه اسپشیال آفر هم اضافه شده بود که سالاد هندونه و سوپ تره فرنگی و دلمه پیاز برای استارتر و ماهیچه با سس پیاز غذای اصلی نوشیدنی موهیتو بیدمشک بود. پیش غذا ۳ تا سوپ گرفتیم. سوپ لابستر, سوپ مرغ و سوپ تره فرنگی گرفتیم. دیزاین سوپ ها فوق العاده بود و به جرات می تونم بگم سوپ لابستر بهترین و خوشمزه ترین بود. تنها جایی که سوپ لابستر به این خوشمزه گی خورده بودم آیسلند بود. ترکیبش کره؛ فیله شاه میگو، پوره گوجه فرنگی و استاک دریایی بود. سوپ مرغ نشاستش زیاد بود و زیاد خوشم نیومد. نشاسته ذرت و مرغ و استاک مرغ این سوپ رو تشکیل می داد. ولی سوپ تره فرنگی هم عالی بود. سالاد هندونه هم گرفتیم که ترکیب پنیر و گردو و هندونه و نون کنجد دار و سبزی بود که خیلی ترکیب زیبا و خوشمزه ای شده بود. به نظرم این رستوران سراسر خلاقیت بود وباید تبریک گفت به مدیریت این رستوران. همچنین اگر جلسه بیزنسی داری یا اینکه می خوای رومانتیک باشه فضا باید این رستوران رو فقط انتخاب کنی. اما سالاد گوشت گریل شده هم عالی بود. برگ سبزیجات, گوجه گیلاسی, آجیل سالاد, فیله پرتغال, سس زرشک و گوشت گریل شده محتویاتش بود که واقعا بی نظیر بود. خوبی این رستوران همین بود که از غذاهای همیشگی مثل کباب و جوجه کباب و سالاد فصل یا سزار خبری نبود و همش سورپرایز بود و غذاهای جدید. چیزی که کمتر دیده می شه. مثلا وقتی اکبر جوجه موفق می شه ۵۰۰۰ تا اکبر جوجه درست می شه و یا حتی مستر کاری می کنه ۵۰ نفر کارش رو کپی می کنن!
 
نوشیدنی هم پارادایس گرفتیم که ترکیب کرفس؛ آب سیب؛ آب لیمو و آب انگور بود که خوشمزه بود. ولی نوشیدنی که مستر رو به آسمونا برد فلامینگو بود که میکس آب انار و آب آناناس بود و وقتی رو میز قرار گرفت ۲ رنگ بود. حتما تیستش کنین غذاهای اصلی فیله مینیون که ۳ تیکه گوشت نوک فیله گوساله بود که با کره ادویه دار سرو می شد و بینظیر بود. با مش پتیتو میکش عالی بود. هر چند به نظرم مش پتیتو رو باید روش کار کنن تا خوشمزه تر بشه. ولی مدتها بود که استیک درست حسابی نخورده بودم و این شاهکار بهم روحیه داد کلی. شادی, ماهیچه با سس پیاز و کته که نه تنها خیلی خوشمزه بود به نظرم سبک خودشون بود. وقتی عکسشو تو اینستا مستر گذاشتم خیلیا زدن که ۴۵۰۰۰ تومان واسه این اندازه گوشت؟! در صورتیکه درسته ماهیچش اندازه کله مستر نبود ولی جدید بود. خوشمزه بود و یونیک بود. مشکل دیگه اینه که همه ماهیچه رو با ماهیچه کریم می سنجن که هیچ ربطی به هم نداشتن!
 
میسیز هم شریمپ تمپورا گرفت که میگو سوخاری با کنجد بود با پنیر پارمزان و سس تارتار. مستر کلا میگو سوخاری دوست نداره ولی در مجموع خوشمزه بود و دیزاینش هم عالی بود. گوجه گیلاسی و قارچ سرخ شده و بروکلی و مش پتیتو هم کنار غذا بود. برای دسر هم تارت شکلات با چای خوردیم که خیلی خوشمزه بود. البته تنوع پایین دسر یکی از ضعف ها بود ولی بهمون گفتن که معمولا سه چهار مدل دسر میارن که انتخاب کنین. ابتکار دیگه ای که کرده بودن کارت هایی بود که روش کراوات زده بودن و به خانوما داده می شد که برای همسرانشون یا پدرشون تبریک بنویسن. میسیز هم این کار و کرد و کلی مستر رو با جملاتش خجالت داد.
 
اما توصیه من به تمام مشهدیها اینه که از این رستوران حمایت کنن که این رستوران می تونه آبروی مشهد باشه. در مورد قیمت هم کلی چیزی نوشته بودین که باید بگم با اینکه مدیریت رستوران ۱۵ درصد حق شارژ رو حذف کرده, با سرویسی که میده باید این هزینه رو می گرفتن. خیلی از رستورانهای تهران این حق شارژ رو می گیرن بدون اینکه سرویس خوبی به مشتری بدن. هزینه هم ۲۷۶۰۰۰ تومان برای ۳ نفر شد که مدیریت محترم با اصرار زیاد مستر و قانون مستر مبنی بر پرداخت پول این هزینه رو از مستر دریافت کردن. بیرون هم کافی شاپ بود که می تونین قهوه توپ بزنین و حالشو ببرین تو فضای باز.
 
  • رستوران سیلوانا
  • رستوران سیلوانا
  • رستوران سیلوانا
  • رستوران سیلوانا
  • رستوران سیلوانا
  • رستوران سیلوانا
  • رستوران سیلوانا
  • رستوران سیلوانا
  • رستوران سیلوانا
  • رستوران سیلوانا

نظــرات شما

    نظری ثبت نگردیده است!