• رستوران نمونه

  • آدرس: قزوین - قزوین - خیابان بوعلی – چهارراه فردوسی – مقابل ساختمان پزشکان
اگه یادتون باشه سری قبل که رفتم قزوین، پرسون پرسون سر از رستوران نمونه در آوردیم ولی چون برقاشون قطع بود رفتیم رستوران اقبالی که رستوران خیلی خوبی هم بود. اینبار هم وقتی با میسیز و عباس رفتیم به سمت رامسر و رشت، مستقیم رفتم رستوران نمونه. جالب بود که دیگه از کسی نپرسیدیم و مستر آدرسش رو به خاطر داشت. مستر کلا حافظه داغونی داره ولی وقتی پای غذا و شکم باشه حافظش از ۱۰۰ تا CPU اینتل بهتر کار می کنه. ساعتای ۴ بود که رسیدیم رستوران نمونه ولی خوشبختانه غذاشون تموم نشده بود هنوز. از در که خواستم برم تو، شنیدم که قیمه نثار تموم شده. سریع پریدم داخل و به کسی که پشت دخل رستوران نشسته بود گفتم که اومدیم واسه تیست و خواهشا بهمون قیمه نثار رو بدین که ایشون هم قول داد که ردیفش کنه. دنبال جا برای نشستن بودم که آقا و خانومی که سر یک میز نشسته بودن برای مستر دست تکون دادن(ظاهرا شناخته بودن مستر رو) و مستر هم براشون دست تکون داد.
یه میز خالی پیدا کردیم و نشستیم. رستوران شیک و قشنگی بود. خیلی هم شلوغ بود. به دیوار ها هم عکسای جذابی از تاریخ قزوین و شهر قزوین گذاشته بودن. ماهی های خوشگلی هم تو آکواریوم بودن که لبای خوشگل و غنچه داشتن. لوستر های زیبایی هم داشت.
به محض نشستن اومدن و سفارش رو گرفتن. اون آقایی که سفارش گرفت مثل آقایی که تو رستوران اقبالی بود یه ذره کم حوصله بود و اجازه ندادن ازشون عکس بگیریم. منو رو دادن و جالب بود که صفحه اول منو عکس صاحب و موسس رستوران که سیبیل های باحالی هم داشت حاج محمد حسین نیاقی بود که سال ۱۳۶۸ این رستوران رو تاسیس کرده بود. 
برای پیش غذا سوپ جو و قارچ، ماست و خیار، انواع ترشی و زیتون پرورده گرفتیم. زیتون پرورده کیفیت بالایی نداشت و معلوم بود که زیتونش تازه نیست. ماست خیار که با کشمش و ماست محلی بود خیلی خوشمزه بود. سوپ جو هم گرفتیم که پر قارچ بود و بر عکس سوپای جو تهران که همگی با خامه درست می شن با رب درست شده بود و خوب و خوشمزه بود.
ترشیها هم که ترشی بامیه، ترشی لبو، ترشی سیر داشت. بامیه هاش یه ذره بزرگ بود و پر تخم که زیاد خوشمزه نبود ولی بقیشون خوب بودن.
غذاهای اصلی هم قیمه نثار که غذای محلی قزوینه که قیمه بدون لپه بود و با خلال پرتقال، خلال بادوم، پسته، زرشک و زعفرون سرو می شه و خیلی هم خوشمزه بود. عباس و میسیز هم نصف غذای مستر رو خوردن. شانس آوردیم که برامون این غذارو آوردن وگرنه این تیست به دلم نمی چسبید. باید بگم که نه تنها خوشمزه بود بلکه بینظیر بود.
عباس هم باقالی پلو با ماهیچه سفارش داد ولی ماهیچه چون نداشتن گوشت گردن آوردن. باید بگم گوشت گردنش خیلی بد پخته شده بود و کاملا طعم زخم گوشت می داد و آب گوشت هم خیلی غلیظ و غیر قابل خوردن بود ولی باقالی پلو حرف نداشت و خوشمزه بود. 
میسیز هم زبون خوراک زبون با سس قارچ گرفت که تو ظرف خوشگلی سرو شد. سیب زمینی، هویج، پیاز جعفری و سبزی کنارش بود که سیب زمینی خیلی خوشمزه بود ولی زبون معمولی بود. 
سرویس دهی هم خوب بود فقط تنها ضعفش این بود که رو میز هم یک زنگ بود که من ۲ ۳ بار تستش کردم ولی کسی تحویل نگرفت!!! بهشون پیشنهاد می کنم که این زنگارو بردارن یا اینکه اگر زنگ خورد یکی به داد مشتری برسه... هه هه
کلا به این نتیجه رسیدم که تو این رستوران فقط باید قیمه نثار بزنی بر بدن که خیلی بهت خوش بگذره. نوشیدنی هم فانتا و آب پرتقال گرفتیم که آب پرتقال طبیعی نبود و سن ایچ بود‍‍‍‍ که مجبور شدیم برش گردونیم. فکر می کنم باید یا تو منوشون به این موضوع اشاره کنن و یا اینکه آب پرتقال طبیعی به مردم بدن. 
موقعی که رفتیم حساب کنیم معلوم شد که اون آقا و خانوم به آقایی که حساب کتاب می کرد گفته بودن که مستر کیه و بهمون ۶۰۰۰ تومان تخفیف دادن. کلش ۵۶۰۰۰ تومان شد که با احتساب ۶۰۰۰ تومان تخفیف شد ۵۰۰۰۰ تومان که همین جا از عباس که حساب کرد و اون آقا و خانم و مدیر رستوران به خاطر اینکه باعث شدن تخفیف بهمون بدن تشکر می کنم.
ضمن اینکه این رستوران ایزو هم داره و کلی سرتیفیکیت و تقدیرنامه و کاپ!!!! فقط کاپ جام جهانی هم بگیره کلکسیون تکمیله!
اگر بری قزوین و این رستوران نری و قیمه نثار نخوری مثل اینه که نصف عمر خودرا بیهوده گذرانده باشید!!!
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه
  • رستوران نمونه

نظــرات شما

    نظری ثبت نگردیده است!